Vorige maand was Extinction Rebellion in het nieuws vanwege hun actie tegen het beloningsprogramma Flying Blue van KLM. Hoewel ik geen sympathisant ben van Extinction Rebellion en veel van hun acties afkeur, begrijp ik wel waarom ze zo tegen frequent flyer programma’s zoals die van KLM zijn. Veel vliegen zal ik niet veroordelen. Ik heb er al heel wat vliegkilometers op zitten. Ben als veelvlieger deelnemer van Flying Blue van KLM en tot dit jaar had ik daar meerdere jaren op rij de Platinum status. Ik was op weg om naar de felbegeerde ‘Platinum For Life’ kaart te gaan, waarbij je levenslang van alle voordelen van de Flying Blue Platinum-status kunt genieten.
Vorig jaar heb ik besloten om het behalen van ‘Platinum For Life’ niet meer als doel te zien. Een belangrijke reden is dat je voor het behalen van de nodige punten (bij KLM heten die XP’s) irrationele keuzes maakt wat betreft je reisplannen. Je gaat meer vliegen om je status te behouden, om een hogere status te bereiken of om een levenslange platinum-status te krijgen. En daar moet je heel wat voor vliegen, of tegen betaling extra XP’s sparen.
Waarom extra vliegen?
Als Flying Blue-member is het voor mij het handigste om dit programma te gebruiken als voorbeeld waarom beloningsprogramma’s voor veelvliegers ervoor kunnen zorgen dat er meer gevlogen wordt dan nodig is. Dan laat ik de beloning in de vorm van gratis vliegtickets nog buiten beschouwing. Het is absoluut niet de bedoeling om KLM aan te vallen. Ik gebruik KLM als voorbeeld dat eigenlijk op vrijwel alle frequent flyer programma’s van toepassing is.
Wie bekend is met het Flying Blue-programma van Air France – KLM hoef ik weinig uit te leggen. Voor andere waarschijnlijk wel. Als deelnemer aan Flying Blue spaar je voor twee soorten punten: je spaart miles om die in te kunnen wisselen voor onder andere ‘gratis’ vluchten en je spaart XP’s om een deelnemersniveau te behalen of vast te houden. Daarbij moet je binnen de voor jou geldende periode van 12 maanden een minimaal aantal XP’s gespaard hebben.
De voordelen van Flying Blue worden pas echt interessant als je de status Gold of Platinum hebt. Denk aan gratis (extra) ruimbagage meenemen, gratis toegang tot business class lounges en gratis of met korting boeken van de betere stoelen in de economy klasse. Dat zijn voor mensen die geregeld vliegen aangename extraatjes. Daarnaast spaar je met een hogere status meer punten (miles) voor gratis vluchten.
Om de status SILVER te krijgen, moet je binnen 1 jaar minstens 100 XP sparen. Wil je binnen dat jaar doorgaan naar GOLD dan heb je 180 XP extra nodig. Om van Gold naar PLATINUM te gaan komen er 300 XP bovenop die je nodig hebt. Heb je eenmaal een bepaald level gehaald, dan heb je het jaar daarop alleen het aantal XP nodig dat bij dat niveau hoort. Dat is 100 XP voor Silver, 180 XP voor Gold of 300 XP voor Platinum.
Hoe kom je aan die XP? Dat doe je vooral door veel te vliegen. Je kunt extra XP’s sparen door een American Express creditcard van Flying Blue te nemen of door een SAF-bijdrage te betalen bij je vlucht. Ik ga bij het rekenvoorbeeld even uit van het krijgen van XP’s door middel van vliegen.
Vlieg je in de economyklasse bij KLM, dan verdien je 2 XP per enkele binnenlandse vlucht, 5 XP per enkele medium vlucht (max. 2000 mijl) en 8 XP, 10 XP of 12 XP per langeafstandsvlucht. Denk aan 8 XP voor een vlucht vanuit Amsterdam naar Dubai, 10 XP voor een vlucht naar Curacao of New York City en 12 XP voor een vlucht naar bijvoorbeeld Los Angeles of Singapore.
Dat betekent dus dat je met rechtstreekse vluchten al minstens 5 retourvluchten per jaar nodig hebt om de status Silver te behalen, minstens 15 retourvluchten per jaar om Gold te bereiken of te behouden en 25 keer heen en weer naar een verwegbestemming voor de status Platinum. Vlieg je in de Premium klasse, dan verdien je 2x zoveel XP’s en in de KLM Business Class ontvang je 3x zoveel XP’s.
Het verneukeratieve aan dit systeem is dat je beloond wordt door niet rechtstreeks te vliegen. Ga je vanuit Amsterdam via Parijs naar New York, dan verdien je geen 20 XP voor met retourticket, maar 30 XP. Op Europese vluchten valt er relatief gezien nog meer voordeel te behalen: een overstap in Parijs maken op de route Amsterdam-Barcelona of Amsterdam-Lissabon levert je 20 XP in plaats van 10 XP op. Het dubbele, dus. De extra vluchten, en dus het vaker opstijgen en landen, wordt daarmee dus beloond. Een bijzonder systeem, want voor de luchtvaartmaatschappij kost dit meer geld dan wanneer ze je rechtstreeks zouden brengen. Het is vooral een stuk slechter voor het milieu, doordat er tijdens het opstijgen en landen relatief veel brandstof gebruikt wordt en uitstoot gegenereerd wordt.
De XP-run
Wat doe je als veelvlieger op het moment dat je dreigt te weinig XP’s te hebben op het moment dat jouw kwalificatiedatum voor de niveaubepaling aanstaande is? Dan loont het om te proberen toch nog voldoende XP’s bij elkaar te verzamelen. Want een terugval in status, of het niet behalen van een hoger level binnen Flying Blue, zorgt ervoor dat je het jaar daarop extra je best moet doen. Daar hebben veelvliegers bij KLM-Air France een oplossing voor: een zogenaamde XP-run.
Een XP-run is een reisstrategie waarbij frequent flyers doelbewust vluchten plannen om zoveel mogelijk Experience Points (XP) te verzamelen binnen het Flying Blue-programma van KLM en Air France. Het doel is om snel een hoger deelnemersniveau te bereiken en te profiteren van de bijbehorende voordelen. Dat kun je doen door te zoeken naar goedkope business class tarieven (en geloof me, dat wordt steeds lastiger) of door meerdere segmenten aan elkaar te rijgen.
Een XP-run kan extreme vormen aannemen. Denk aan een reisroute Amsterdam – Parijs – Barcelona – Rome – Athene met Skyteam-airlines waar je XP op verdient. In dat geval verdien je 120 XP voor een retour in de business class of 40 XP in economy. Of nog extremer: je vindt een goedkoop retourticket vanuit Helsinki in de business class naar New York. Je rijdt naar Düsseldorf, vliegt van daaruit in business class naar Amsterdam, dan naar Parijs en dan naar Helsinki, om van daaruit in de business class naar JFK te vliegen. In dat geval ontvang je 150 XP in één reis, wat bijna voldoende is om Gold te behouden of van Silver naar Gold te gaan. Dat je met dit vlieggedrag verre van efficiënt en milieuvriendelijk bezig bent, doet er dan niet toe.
Milieuvriendelijker?
Dat veel vliegen beloond wordt, is discutabel en wat dat betreft, ben ik ook geen heilige. Maar waarom niet een systeem waarbij het aantal XP dat je spaart gekoppeld is aan het bedrag dat je besteedt bij een luchtvaartmaatschappij? Daarmee beloon je rechtstreeks vliegen (wat meestal duurder is dan vliegen met een overstap) en voorkom je praktijken zoals een XP-run (of Milage Run, zoals het in het algemeen vaak genoemd wordt). Het is nog geen perfecte oplossing waar Extinction Rebellion tevreden mee zal zijn, maar het is beter dan het huidige systeem. Het is in ieder geval milieuvriendelijker.
Heb je zelf ideeën hoe frequent flyer programma’s beter gemaakt kunnen worden? Spui je gedachtes onder het facebookbericht van dit artikel.
