Influencers, bloggers en reismagazines delen met alle liefde en plezier onontdekte plekjes met je. Nee, sterker nog, ze hebben het over geheime verborgen parels waar nauwelijks iemand van weet, betoverende plekken die zelfs door locals nauwelijks worden gevonden, adembenemende verborgen juweeltjes die wachten om ontdekt te worden of schilderachtige mini-paradijzen die je nergens anders tegenkomt. De contradictie zit hem vooral in het gegeven dat je geen verslag kunt doen van een plek die niet ontdekt is. Je kunt dan geen gelikte filmpjes op je socials zetten, reisroutes beschrijven of dé redenen opsommen waarom je juist die plek moet bezoeken.
Op het moment dat je een titel ziet zoals “ongerepte droomlocaties waar de tijd lijkt stil te staan” of “verborgen schatten die zelfs ervaren reizigers verrassen”, dan zouden je wenkbrauwen al moeten fronsen. In de alsmaar toenemende honger om content te creëren reist men naar alle uithoeken van de wereld om plekken te delen waarvan men denkt dat ze uniek en onontdekt zijn, maar feitelijk reizen ze vooral elkaar achterna om verslag te doen van dezelfde unieke plekjes. Je hebt zomaar kans dat daardoor influencers op een ‘onontdekt plekje’ op elkaar staan te wachten om vrijwel identieke filmpjes te schieten voor hun kanaal op Instagram of TikTok.
Bestaan ze nog wel, de echte onontdekte plekjes? Zijn we onderhand niet op een punt gekomen dat bijna ieder hoekje van onze wereld al ontdekt is, of in ieder geval de enigszins bereisbare delen? Waar is de tijd gebleven dat het nog vrij bijzonder was als je een reis naar Indonesië maakte, of dat je niemand in je kennissen- en familiekring kende die een safari in Afrika gemaakt had? Tegenwoordig vertoeft half Amsterdam tijdens de winterperiode enkele weken op Bali en moet je al naar de Galapagoseilanden gereisd hebben om nog enigszins bijzonder te zijn in de reiscategorie ‘natuur en dieren’.
Ik zie met reizen hetzelfde als wat er in heel veel andere branches gebeurt: doorsnee is niet meer interessant en zelfs bijzonder is niet meer voldoende. De toenemende wedloop naar nog bijzonderdere plekjes (ja, ik gebruik het woord bijzonderder hier expres) lijkt te leiden tot overconsumptie en niet meer tevreden zijn met wat vroeger bijzonder was. Het moet extreem, uniek of onontdekt zijn. Normaal is niet meer goed genoeg. Vooral dankzij social media lijkt de voorraad onontdekte plekjes op z’n eind te lopen.
